Historia Ju-Jitsu

H I S T O R I A
  1. Chronologia Dziejów Japonii

 

Nazwa okresu Przybliżone daty (N.E.)

  • NARA - 710 – 793
  • Heian - 794 – 1191
  • Kamakura - 1192 - 1332
  • Muromachi - 1333 – 1575
  • namboku-cho - 1336 – 1392

  • sengoku - 1467 – 1575
  • Azuchi- Momoyama - 1576 – 1600
  • Edo (Tokugawa) - 1601 – 1867
  • Meiji - 1868 – 1911

 


W przeciwieństwie do tego, co próbują nam wmówić niektórzy autorzy Ju-Jutsu wcale nie było wynalazkiem jakiegoś „geniusza sztuk walki”. Jest to raczej wynik długiej ewolucji, przebiegającej w zmiennych warunkach histirycznych Japonii, wielu wojen jak również czasów pokoju.

Ju-Jutsu jest tworem wielu wspaniałych mistrzów, którzy swoje techniki modyfikowali pod wpływem licznych walk.

Pierwsze historyczne wzmianki o sztukach walki podobnych do Ju-Jutsu zamieszczone są w kronice- Nihongi – spisanej ok. 720 roku, jest tam opisana walka na dworze cesarskim pomiędzy Kuyehaya z Taimy a Nomi-no Sukune z ziem Jdzumo. Opis ten przedstawia walkę wręcz z urzyciem rzutów oraz uderzeń „atemi” w żywotne części ciała.

Pierwsza szkoła (ryuha) Ju-Jutsu powstała w pierwszej połowie XVI wieku , pomimo że pewne główne cechy wiązane z Ju-Jutsu istniały już dużo wcześniej. Samo słowo Ju-Jutsu weszło do popularnego użycia prawdopodobnie dopiero w siedemnastym stuleciu (ok. 1630 r.).


  1. DEFINICJA JU-JUTSU

    Dosyć często słowo Ju-Jutsu tłumaczone jest jako „łagodna sztuka” , „sztuka łagodności” albo „sztuka giętkości” co wynika z prostej interpretacji znaków „ju” i „jutsu”. „Ju” , które można także odczytać jako „yawara” , oznacza właśnie miękkość, giętkość , łagodność albo elastyczność. „Jutsu” - zaś to sztuka lub technika , lecz także umiejętność . Te określenia powstały dopiero we współczesnych czasach szczególnie na zachodzie, gdzie preferowano samoobronę na bazie Ju-Jutsu a nie prawdziwą sztukę wojenną. Poprawne tłumaczenie sztuki walki Ju-Jutsu brzmi: „Jest to metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbeojonymi przeciwnikami. Ta definicja zawiera w sobie dwa ważne elementy – po pierwsze : adept ju-jutsu może być uzbrojony (każdy wojownik bushi w dawnych czasach nosił broń), a wzmianka o małej broni znaczy raczej moment , gdy adept ju-jutsu nie może użyć broni podstawowej – czyli włóczni lub miecza. Po drugie: wbrew powszechnemu mniemaniu ju-jutsu nigdy nie było sztuką tylko „ defensywną” . Obrona oraz atak to podstawowe czynniki sztuk wojennych także Ju-Jutsu.

  2. JU-JUTSU – INNE NAZWY TEJ SAMEJ SZTUKI

    Przez stulecia ju-jutsu i podobny system walki (oparte na tych samych zasadach i założeniach lub określone innym słowem) znane były pod różnymi nazwami. Decydowały o tym pewne różnice stylistyczne w taktyce walki poszczególnych szkół, odmienna filozofia – i oczywiście to, że samo słowo ju-jutsu powstało dopiero na początku XVII wieku.

    Do najczęściej spotykanych nazw , które pomimo drobnych różnic można zaliczyć do Ju-Jutsu należały : - Kumiuchi wraz z odmianami

    - Kogusoku , koshi-no mawari

    - ju-jutsu , yawara

    - wajutsu

    - forite

    - aikijujutsu , aiki-no jutsu, aikijutsu

    - hade , hakuda , kenpo , shubaku

    - goho , koppo

    - kowami

    - taijutsu

    - judo

    Wszystkie w/wym. szkoły stosowały pełny zakres technik walki, choć oczywiście w zależności od upodobań mistrza, jedne z nich częściej inne rzadziej. Ich dobór jest tak wyjątkowy ,że można z niego wyczytać prapoczątki szkoły oraz jego główne założenia.

    W uproszczeniu takie szkoły jak :

    1. kumiuchi, gawra, jujutsu, taijutsu, koshi-no, mawari i kogusoku największy nacisk kładły na chwyty , rzuty, dźwignie i duszenia.

    2. torite i habaku – techniki obezwładniania (krępowanie unieruchamianie przeciwnika)

    3. kenpo, kappo, hade, hakuda, shubaku – preferowały kopnięcia , pchnięcia, uderzenia.

  3. CHARAKTERYSTYKA TECHNIK JU-JUTSU

    Dawny wojownik Bushi musiał posiadać pełne wyszkolenie niezbędne do prowadzenia walki ,do głównych umiejętności samuraja należała: Ba-jutsu - jazda konna

    Kyu-jutsu – posługiwanie się łukiem

    Ken-jutsu – szermierka

    So-jutsu - walka włócznią

    Naginata-jutsu – walka naginatą

    Bo-jutsu - walka długim kijem

    Jo-jutsu - walka krótkim kijem

    Ju-Jutsu - walka wręcz

    Jak już wspomniano wcześniej tradycyjne Ju-Jutsu nie było sztuką przeznaczoną wyłącznie do obrony. Dawne szkoły używały pełnego zakresu technik możliwych do wykorzystania w każdej sytuacji. Techniki obejmowały : Kumi - chwyty, nage – rzuty, ukemi – pady, osae – trzymania, kansetsuwaza – dźwignie, shimewaza – duszenia, kyusho lub tsubo – ataki,na witalne punkty ciała, atemi – kopnięcia (keri), pchnięcia (tsuki), uderzenia (uchi).

    MAŁA BROŃ UŻYWANA W JU-JUTSU

    W różnych szkołach Ju-Jutsu używano różnych broni. Jej wybór zależał przede wszystkim od tego, w którym momencie powstała szkoła. Najczęściej używano mieczy i noży o różnej długości oraz kija i małej ukrytej broni : tanto – nóż , wakizashi – krótki miecz, bo – kij ok. 182 cm , hanbo – pół kij ok. 90 cm, tanbo – krótka pałka śr.ok. 2,5 cm dł. ok. 30 cm , tessen – wachlarz o stalowych żebrach, kakute – pierścień na palec z ostrzami od wewnątrz , tekken – kastet , shuriken – małe ostrza do rzucania.

    Pierwotne szkoły Ju-Jutsu rzadko były odrębnymi szkołami walki. Zwyczajowo były to szkoły mieszane, w których uczono wszelkich umiejętności potrzebnych na polu walki. Dopiero w późniejszych bardziej spokojnych czasach okresu Edo (Tokugawa) prawdziwe szkoły wojenne zaczęły się rozpadać .

    Postępujący upadek klasy samurajów spowodował, że mistrzowie Ju-Jutsu zaczęli nauczać swojej sztuki również osoby spoza kasty wojowników.

    Ju-Jutsu przejęło formę samoobrony również dla kobiet. Sztuki walki popadały w niełaskę.

    Ponowny rozkwit Ju-Jutsu rozpoczął się dopiero końcem dziewiętnastego wieku oraz w dwudziestym wieku. W tym czasie przedostał się za sprawą marynarzy, dyplomatów, dziennikarzy i łowców przygód do USA oraz Europy.


Do dnia dzisiejszego pozostało bardzo mało tradycyjnych szkół (przeważnie w Japonii).

Szkoły zachodnie są przeważnie szkołami mieszanymi.

 
Dodaj link do:www.wykop.plwww.dodajdo.com
 
Typy Zakopane atrakcje filmy online sts szczyrk pokoje agroturystyka Roztocze Kuba wczasy hotele katowice skrydžiai Vašingtonas perfumy męskie wilgotnościomierze Majówka na Mazurach forum wędkarskie walizki kukurydza gotowana golonka pieczona zapalenie ucha magnez i wapń strona Białka Tatrzańska wyjątkowe podróże po polsce